Koniec misji według POLSA
Polska Agencja Kosmiczna wydała 22 września komunikat o ponownym wejściu satelity EagleEye (NORAD ID 60508) w atmosferę Ziemi. Według aktualizacji z 23 września spodziewany moment wejścia to godzina 09:24 UTC z marginesem błędu plus minus 6,5 godziny. POLSA zaznaczyła, że w ostatnich godzinach satelita nie przelatywał nad Polską, ale jego trasa obejmowała inne kraje Unii Europejskiej, między innymi kraje Beneluksu, Francję i wschodnią Hiszpanię.
Obiekt ważył 55 kilogramów. Przy takiej masie satelita powinien spłonąć niemal w całości i nie stanowił istotnego zagrożenia dla powierzchni Ziemi. Dane orbitalne z 20-21 września pokazywały już bardzo niską orbitę o wysokości około 200-220 km, czyli tuż nad granicą, poniżej której obiekt nie ma szans się utrzymać.
Dwa lata i tydzień łączności
EagleEye poleciał w kosmos 16 sierpnia 2024 roku rakietą Falcon 9 w misji Transporter-11 z bazy Vandenberg w Kalifornii. Przez pierwszy tydzień wszystko działało: satelita nawiązał dwukierunkową łączność, przeszedł podstawowe testy podsystemów, rozłożył panele słoneczne i przesłał zdjęcia z kamery inspekcyjnej.
Około 25 sierpnia 2024 roku operatorzy stracili dwukierunkową łączność. Późniejsze analizy Creotech wskazywały na problemy z pozycjonowaniem i zasilaniem. Poprawki oprogramowania dotyczącej systemu zasilania nie dało się przesłać na pokład, bo satelita nie odbierał komend. Zgodnie z dostępnymi komunikatami główny teleskop Scanway nie wykonał planowanych obserwacji Ziemi.
Plan zakładał, że satelita zejdzie z początkowej orbity 510 km na bardzo niską orbitę VLEO, 300-350 km, dzięki napędowi jonowemu. Miało to poprawić rozdzielczość zdjęć do około 1 metra na piksel. Zamiast tego orbita obniżała się sama, pod wpływem oporu atmosfery, aż do wejścia w atmosferę.
Co zostaje
Creotech od początku podkreślał, że EagleEye był satelitą prototypowym, a misja miała charakter eksperymentalny. Celem było sprawdzenie w warunkach orbitalnych platformy HyperSat i polskiego instrumentu optycznego. Firma i POLSA zgodnie twierdzą, że dane i doświadczenia z misji trafiły do kolejnych projektów.
Konkretnie chodzi o trzy programy: konstelację PIAST dla wojska (trzy nanosatelity są już na orbicie od listopada 2025 roku), MikroGlob, którego pierwszy satelita przechodzi obecnie testy na orbicie, oraz CAMILA. Wszystkie korzystają z platformy HyperSat. Do tego dochodzą kolejne misje Creotech realizowane z Europejską Agencją Kosmiczną.
EagleEye pozostaje największym satelitą zbudowanym w Polsce. Po rozłożeniu paneli mierzył 55 × 150 × 90 cm. Jego masa odpowiadała łącznej masie wszystkich wcześniejszych polskich satelitów razem wziętych. Był też pierwszym satelitą opracowanym i obsługiwanym przez POLSA, wcześniejsze polskie obiekty operowały firmy prywatne i uczelnie.
Nasz komentarz
Trudno nazwać EagleEye sukcesem, jeśli patrzeć na zdjęcia, których nie było. Ale to nie jest właściwa miara dla misji demonstracyjnej. Konsorcjum zbudowało, przetestowało i wyniosło satelitę klasy 50 kg. W Europie potrafi to garstka podmiotów. Awaria tydzień po starcie kosztowała dwa lata bez danych, ale nie zatrzymała HyperSat: PIAST lata, MikroGlob się testuje. Prawdziwym testem będzie to, czy te następne satelity dowiozą zdjęcia. O tym napiszemy przy okazji wyników testów MikroGlob.