Sektor ochrony zdrowia od kilkunastu lat nieustannie ponosi najwyższe koszty związane z cyberatakami i wyciekami danych. Złożoność infrastruktury cyfrowej oraz obecność bardzo wrażliwych i niezmiennych danych osobowych sprawiają, że podmioty medyczne stały się priorytetowym celem zorganizowanych grup hakerskich. Najnowsze incydenty z sierpnia 2026 roku pokazują, że problem przybiera skalę kryzysu narodowego.

Bezprecedensowy atak w Polsce: 19 milionów zagrożonych pacjentów

W połowie sierpnia 2026 roku polska opinia publiczna została poinformowana o jednym z największych i najpoważniejszych cyberataków w historii polskiej infosfery. Ofiarą przestępców padła firma dostarczająca platformę informatyczną MyDr, służącą do prowadzenia Elektronicznej Dokumentacji Medycznej (EDM). Z oprogramowania tego korzystało około 12 tysięcy placówek ochrony zdrowia w całej Polsce, w tym zarówno małe gabinety lekarskie, jak i duże przychodnie.

Skala naruszenia jest ogromna:

  • Cyberprzestępcy przejęli bazę danych o rozmiarze ponad 2 terabajtów.
  • Wyciek dotyczy blisko 19 milionów rekordów, co oznacza, że skompromitowane mogły zostać dane połowy populacji kraju.
  • Skradzione pakiety informacji są niezwykle czułe, ponieważ obejmują między innymi numery PESEL, imiona, nazwiska, adresy zamieszkania, numery telefonów oraz szczegółowe informacje o diagnozach lekarskich, przebytych chorobach i przepisywanych receptach.

Wicepremier i minister cyfryzacji, Krzysztof Gawkowski, oficjalnie potwierdził ten wyciek 12 sierpnia 2026 r., zaledwie dobę po tym, jak przestępcy opublikowali w sieci pierwsze próbki skradzionych danych na dowód swoich działań. Wśród próbek znalazły się precyzyjne dane medyczne dotyczące jednego z najważniejszych polityków w Polsce.

W odpowiedzi na incydent uruchomiono procedury awaryjne:

  • Do akcji wkroczyło Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości we współpracy z prokuraturą i Urzędem Ochrony Danych Osobowych (UODO).
  • Obywatelom zalecono natychmiastowe zastrzeżenie numeru PESEL, na przykład poprzez aplikację mObywatel, co ma być pierwszą i podstawową formą cyfrowej higieny ograniczającą ryzyko wyłudzeń finansowych.
  • Zabezpieczone, wykradzione rekordy mają trafić do rządowego serwisu Bezpieczne Dane, dzięki czemu każdy obywatel będzie mógł samodzielnie zweryfikować, czy jego informacje znalazły się w rękach przestępców.

Obecnie Ministerstwo Cyfryzacji informuje, że incydent nie nosi znamion ataku ze strony obcego państwa. Dominującą hipotezą jest zarobkowe działanie cyberprzestępców i motywacja finansowa.

Koszty naruszeń na świecie - najnowsze dane rynkowe

Sytuacja w Polsce wpisuje się w potężny, globalny trend uderzania w systemy ochrony zdrowia.Według najnowszego raportu „Cost of a Data Breach Report 2025” opracowanego przez firmę IBM, średni globalny koszt naruszenia danych w sektorze opieki zdrowotnej wyniósł 7,42 miliona dolarów za incydent.

Choć kwota ta stanowi spadek w stosunku do rekordowego 2024 roku (kiedy wynosiła średnio 9,77 mln dolarów), ochrona zdrowia pozostaje najdroższym celem hakerów nieprzerwanie od 14 lat.Co więcej, czas niezbędny do wykrycia i powstrzymania ataku w placówkach medycznych wynosił średnio 279 dni, co jest wynikiem o 5 tygodni dłuższym niż średnia dla innych analizowanych sektorów gospodarki.[cite: 5]

Ataki na systemy ochrony zdrowia często inicjowane są poprzez phishing, kradzież poświadczeń logowania lub kompromitację łańcucha dostaw (ang. supply chain compromise) - czyli włamania do podwykonawców dostarczających oprogramowanie, co doskonale widać na przykładzie polskiego systemu MyDr.Organizacje borykające się z zaawansowanymi środowiskami (np. korzystające w nieautoryzowany sposób z oprogramowania i tzw. shadow IT) ponoszą koszty incydentów wyższe średnio o blisko 670 tysięcy dolarów.

Długofalowe konsekwencje wycieków

Kradzież dokumentacji medycznej niesie za sobą znacznie poważniejsze konsekwencje niż utrata loginu do banku, ponieważ informacji o przebytych chorobach nie można w żaden sposób zmienić. Przestępcy wykorzystują tego typu bazy nie tylko do kradzieży tożsamości, ale również do szantażowania pacjentów i wymuszania okupów pod groźbą ujawnienia wrażliwych, nierzadko stygmatyzujących faktów dotyczących leczenia.

Wydarzenia z połowy 2026 roku dobitnie wskazują, że placówki medyczne, a w szczególności ich dostawcy IT, stają się krytycznym punktem ciężkości dla cyberbezpieczeństwa całego państwa. Weryfikacja umów z podwykonawcami oprogramowania, zaawansowane audyty systemów typu EDM oraz rygorystyczne przestrzeganie dyrektyw unijnych stają się jedyną drogą do ochrony praw pacjentów przed postępującą cybeprzestępczością.

---